...มด...

posted on 31 Mar 2012 20:44 by reimura in Fiction
   บนโลกที่กว้างใหญ่ใบนี้ มีทท้องฟ้ากว้าง แสงอาทิตย์ ปุยเมฆ ดวงจันทร์ พื้นหญ้าสีเขียว ท้องน้ำสีฟ้า สิ่งมีชีวิตที่พวกเราไม่รู้จักมากมาย 

    พวกเรามีปรัญชาที่เรียกว่า "ขยัน อดทน"

    "เป้าหมายด้านหน้า มีกลิ่นแหล่งอาหาร ลักษณะเป็นเส้นยาวประมาณพวกเราต่อตัวกัน 10ตัว"หัวหน้าขบวนส่งเสียงดังก่อนให้กับลูกขบวนทั้งสี่ 

    "รับทราบ"ลูกขบวนทั้งสี่รับคำอย่างขันแข็ง เวลาผ่านไปไม่นาน ทั้งห้าก็ถึงแหล่งอาหาร

     ถึงแม้พื้นดินจะกว้างใหญ่ พื้นหญ้าจะกว้างไกล พวกเรากลับมีสัผัสพิเศษสำหรับการเดินทางนั่นก็คือ "กลิ่น"

     กลิ่นที่ติดอยู๋ตามผืนดินแผ่นใหญ่นั้นทำให้เราเดินทางไปไหนต่อไหนได้อย่าง่ายดาย (แต่บางครั้งปัญหาก็เกิดขึ้นหากกลิ่นมันหายไป)

    ศัตรูตัวฉกาจของพวกนั้นนั้นก็คือ "ยักษ์"

    พวกมันตัวใหญ่กว่าพวกเราหลายร้อยพันเท่า พลังทำร้ายล้างของพวกนั้นยิ่งใหญ่มหาศาล น้อยครั้งนักที่พวกเราจะรอดพ้นจากการบุกรุกของมัน แต่เพราะเผ่าพันธุ์ของเราขยายตัวอย่างรวดเร็ว พื้นมั่นอยู่ลึกใต้ดิน พวกเราจึงสามารถอยู่มาได้จนถึงทุกวันนี้

    พวกเราแก้แค้นเจ้ายักษ์ตัวการไต่ขึ้นไปตามตัวมัน ใช้เขี้ยวคมๆกัดลงไปบนผิวเนื้อ่อนของมัน แต่สุดท้ายแล้วนั่นก็คือการสละชีพของเหล่าทหารผู้รักเผ่าพันธุ์ เมื่อเจ้ายักษ์ให้มือของมันบดขยี้ร่างเล็กของพวกเราจนแตกสลาย     

    "พลทหารที่1 และ 2 ไปด้านหน้า พลทหารที่3 4 ไปด้านหลัง"หัวหน้าขบวนสั่ง ส่วนตัวมันอยู่ด้านหลัง 

    "หลังจากพลทหารทั้งหลายยืดอาหารชิ้นโตมั่นคงแล้ว" ทั่้งห้าก็ออกแรงเคลื่อนย้ายมันอย่างยากลำบาก อาหารชิ้นโตค่อยๆเคลื่อนตัว

     "ปัง ปัง ปัง"

      ทันใดนั้นเอง เสียงดังสนั่น แผ่นดินสะเทือน ด้านหน้ากลับปรากฎยักษ์ตัวโต มันมีผิวขาวสะอาด ตัวสูงใหญ่

       "ยักษ์ ยักษ์"  

       ทั้งห้าปล่อยอาหารชิ้น เป็นจังหวะเดียวกับที่เจ้ายักษ์นั้นกระโดดวางเท้าของมันมาบริเวณเดียวกับที่พวกเราอยู่พอดี

      "หนี"บังเกิดขึ้นมาในจิตสำนึก หัวหน้าตะโกนเสียงดังให้พวกเราหนี ทุกคนกระจัดกระจายแยกทิศทาง เพื่อเอาชีวิตรอด ความตื่นเต้น หวาดกลัวซึมแทรกเข้ามาภายในจิตใจ

     ท้ายที่สุดแล้วเจ้ายักษ์นั้นก็ผ่านไป พวกเรารอดชีวิต ก่อนจะค่อยๆขนอาหารชิ้นโตกลับบ้าน บ้านที่แสนจะอบอุ่น

     นี่เป็นอีกหนึ่งครั้งที่พวกเราสามารถรอดจากการจู่โจมของเจ้ายักษ์ได้ 


                                                                                                         เขียนเล่นๆ ตอนที่เห็นน้องเฮงพยายามจะไล่มดที่พยายามทาโร่ที่เบลทำหล่น

Comment

Comment:

Tweet