~ReiMuRa~

       วันนี้ดูทีวี เปลี่ยนช่องไปมา ตามประสาคนที่ไม่รู้จะดูอะไร สุดท้ายก็ไปสะดุดรายการหนึ่ง

แต่ประเด็นที่สงสัยคือ ชื่อรายการ กับการกระทำของรายการ ซึ่งมันไม่เห็นจะสอดคล้องกันเลย

การตั้งชื่อรายการด้วยความหมายครอบคลุมสุดๆ แต่กลับนำเสนออะไรแคบๆอยู่แค่ที่เดียว ความครอบคลุมของ

รายการมันมีแค่โฟกัสไปตามตลาดปัจจุบัน แล้วป่นกับส่วนอื่นที่ความจะมีแบบเท่าเทียมกันแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์

มันเหมือนกับว่าเราทำต้มยำรวมมิตรทะเล แต่เราใส่กุ้งมาสักครึ่งหนึ่ง แล้วปลากับปลาหมึกแต่ชิ้น สองชิ้น 

แต่ก็ กล้าเรียกว่ารวมมิตรได้เต็มปาก เพราะมันมีปลากับปลาหมึกย่างนั้นอยู่ด้วยแบบนั้นหรอ

 

ก็แค่อยากบอกสั้นๆว่า ถ้าอยากจะใส่แต่กุ้งจริงๆแล้ว ก็ทำต้มยำกุ้งไปก็หมดเรื่อง จะแซมอย่างอื่นมาทำไม

มันก็แค่ตั้งชื่อให้ดูดี ให้มีความหวังที่

"โอ้ยชั้นจะดูอย่างอื่น แต่พี่แกมันก็นำเสนออะไรเดิมๆอีกแล้วโว้ย"

เพราะเปิดไปกี่ทีๆ ก็เห็นมันอยู่แค่นี้อะ ไอ้ที่ฉายก็ฉายอยู่แบบนั้น ไอ้ที่ไม่ค่อยเอามาฉายมันก็ยังมาแบบล้านปีที

 

"เอาใจกันกลุ่มเดียวจริงๆ" แต่ก็อย่างว่าใครจะมาเอาใจชมกลุ่มน้อย

 

เดี๋ยวนี้มองไปไหนก็เห็นแต่เครื่องถ่ายเอกสารยักษ์

แถมถ่ายไฟล์ก๊อปปี้ได้แบบเดียวหรือไร อะไรๆก็ดูเหมือนกันไปหมดขนาดนั้น

จะเปลี่ยนก็คงเป็นลักษณะกระดาษ

แต่ที่น่าแปลกคือ คนเรากลับไม่เบื่อเนื้อหาซ้ำซากจำเจ ที่ไม่เปลี่ยนแปลง

หลงใหลได้ปลื้มไปตามสิ่งที่มันมีมากมายเหลือเกิน

รู้สึกว่าผู้บริโภคเดี๋ยวนี้บริโภคอะไรก็เหมือนๆกันไปหมด

แล้วผู้ผลิตก็ผลิตตามกันเป็นแถว จนผลผลิตมันเกลื่อนตลาด

ที่เริ่มแปลกใจคือ ผู้บริโภคก็ยังไม่เบื่อสักที

กินขาหมูยังไงก็ยังกินขาหมูอยู่แบบนั้น ถึงจะเปลี่ยนร้านแต่ถ้าเมนูขาหมู

"ชั้นก็กินมันอย่างเดียวนี่แหละ"